Çünkü huzur için değil, huzursuzluk için çalışıyoruz. Olan huzuru da bozuyoruz. Başkalarının hakkını, huzurunu kendi hak ve huzurumuz gibi görmedikçe huzur bulamayız.

Adil ve doğru olmadıkça muvaffak olamaz, huzur bulamayız.

Sözümüz ve yaptıklarımız uyuşmadıkça, huzur bulamayız. İyilik adına söylediklerimizi kendimiz yapmadıkça huzur bulamayız.

Başkalarından beklediğimiz adalet, saygı, sevgi, vefa, sorumluluk, çalışkanlık… İlgiyi göstermedikçe, muvaffak olamaz ve huzur bulamayız.

Bakan, muhtar, doktor, öğretmen, memur, işçi… Görevimizi layıkıyla yapmadıkça, muvaffak olamayız.

Şikâyetçi olduğumuz yanlışları, kötülükleri yaptıkça huzur bulamayız.

Irk, din, ideoloji, parti, örgüt… Kendimize taraf bildiklerimizin kötülüklerini gizledikçe, türlü bahanelerle savundukça huzur bulamayız.

Muhalif bildiklerimizin iyiliklerine sahip çıkmadıkça huzur bulamayız.

Muhaliflerimizi dinlemeden, doğrularda ittifak etmeden huzur bulamayız.

Irkçılık, mezhepçilik, partizanlık… Yaptıkça huzur bulamayız.

Partiler ve örgütler için muhalifleri ‘hain’ gösterip zarar vermeye çalıştıkça, huzur bulamayız.

Halkın inancına, değerlerine saldırdıkça huzur bulamayız.

Ayıplanması gereken Kavgayı, dövmeyi, korkutmayı, öldürmeyi ‘erkeklik’ sandığımız sürece, huzur bulamayız.

Bize uyması ve sorunlarımızı çözmesi gereken parti ve siyasilere, kuyruk ve militan oldukça huzur bulamayız.

Çalışma ve hizmetleriyle takdirimizi alması gereken siyasilere, sloganik kavramlarla yöneldiğimiz sürece huzur bulamayız. Efendisi olmamız gereken partilere, kul olduğumuz sürece huzur bulamayız. Partiler için ayrışıp, kavga ettiğimiz sürece huzur bulamayız.

Çıkar ve partiler için toplumu huzursuz edip, zarar verdikçe huzur bulamayız.

Hak, Adalet, Huzur… Gibi müşterek hususlarda insanları toplamaya çalışmamız gerekirken, ihtilafları önceleyerek ayrıştırdığımız sürece huzur bulamayız.

Farklılıkları ayrışma ve düşmanlık sebebi gösterdikçe, huzur bulamayız.

Okumadan, araştırmadan, karşı tarafı dinlemeden… Siyasilerin yönlendirmesiyle, tarafgirlik yaptığımız sürece huzur bulamayız.

Doğruyu bulmamızda ve uymamızda çok değerli olan akıl, vicdan ve irademizi, parti ve siyasilerin cebine koydukça, huzur bulamayız.

Toplumsal çıkar ve huzuru öncelemedikçe, huzur bulamayız.

Kötülük ve kötülere iltifat ettikçe huzur bulamayız.

Irk, din, parti gözetmeden; kötü ve kötülüklere karşı, iyilik ve iyilere taraf olmadıkça huzur bulamayız.